(ชมคลิป) ชวนมาพายเรือคายัคสัมผัสวิถีชุมชนบางกอกน้อย (เก่า) ฟังเรื่องเล่า “คลองอ้อมนนท์” กับบ้านไม้พาย

“คาเฟ่ มันคือปลายทางเนาะสำหรับคนที่เดินทางไปคาเฟ่แต่ว่า วันหนึ่งคาเฟ่มันจะต้องปรับเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ตามยุคสมัยเพื่อรองรับนักท่องเที่ยวใหม่ ๆ หรือพยายามที่จะดึงลูกค้าเก่าให้กลับมา แต่ในอีกทางหนึ่งก็คือคาเฟ่ของผม ผมเป็นแค่ทางผ่านให้คนมาเดินทางท่องเที่ยว “ทางคลอง” พายเรือไปทานสิ พายเรือไปเที่ยวสิ


คือถ้าเกิดทุกคนหรือบ้านโน้นที่เคยค้าขายเคยทำอะไรบางอย่างอยู่ เขากลับมาทำ เขากลับมาทำขนมขาย เขากลับมาทำอาหารขาย แล้วก็สร้างบ้านของตัวเองให้เป็นจุดท่องเที่ยวอีกหนึ่งจุด ทีนี้ผมไม่จำเป็นที่จะต้องเป็นจุดเดียว ตรงนี้มันจะกลายเป็นเหมือนเป็นชุมชนที่มันเป็นแหล่งท่องเที่ยวไปเอง แล้วเราไม่จำเป็นที่จะต้องขายทุกอย่าง ผมถึงมีแค่น้ำ ขนม มีของว่างนิดหน่อย แล้วก็อยากได้อาหารทำไมไม่มีอาหารหลักขาย ทำไมไม่มีของกินหลากหลาย คือจะบอกว่าเป้าหมายจริง ๆ เราอยากให้คนมาพายเรือแล้วไปทานมากกว่า หรือให้ชาวบ้านตื่นตัวแล้วลุกขึ้นมาทำอะไรร่วมกันมากกว่า” ธปณัฐ พรหมสุนทร หรือคุณปอม เจ้าของคาเฟ่ “บ้านไม้พาย” ซึ่งตั้งอยู่ในคลองอ้อมนนท์ตรงข้ามกับ “วัดปรางค์หลวง” จ.นนทบุรี บอกเล่าถึงธุรกิจใหม่ป้ายแดงที่เพิ่งจะเปิดตัวมาได้แค่เพียง 2 เดือนเศษ ๆ เท่านั้น แต่ทว่ากระแสการตอบรับโดยเฉพาะกิจกรรม “พายเรือคายัค”ท่องเที่ยวคลองอ้อมนนท์ซึ่งเป็นอะไรที่ชาวเน็ตมีการพูดถึงและรีวิวเกี่ยวกับกิจกรรมนี้กันอย่างถล่มทลายมาก ซึ่งนอกจากความน่าสนใจเรื่องของการพายเรือแล้วนักท่องเที่ยวจะได้รู้ไปด้วยในระหว่างการเที่ยวที่นี่อีกอย่างก็คือ วิถีความเป็นอยู่ ของชาวชุมชนริมน้ำเก่าแก่ที่ผ่านมาแล้วหลายชั่วอายุคนและชื่อดั้งเดิมของคลองแห่งนี้ ที่ก่อนจะมาเป็น ที่รู้จักในชื่อ “คลองอ้อมนนท์” ปัจจุบันนั้นแท้จริงแล้ว เป็นส่วนหนึ่งของ “คลองบางกอกน้อย” ที่เรารู้จักกันในกรุงเทพฯ ด้วย หลังการได้แล่นเรือเข้ามาเห็นจึงเกิดความสนใจและอยากจะลองทำเป็นธุรกิจท่องเที่ยวโดยอิงแอบไปกับวิถีของคนในชุมชนดั้งเดิม กลายเป็นภาพชัดขึ้นในวันนี้ที่บ้านไม้พายได้เริ่มชวนใครต่อใครเพื่อมาพายเรือเที่ยวคลองอ้อมนนท์กัน!


พายเรือคายัคสัมผัสวิถีคนริมน้ำ ฟังเรื่องเล่าจาก “คลองอ้อมนนท์”
คุณปอมเล่าให้ฟังว่า เริ่มแรกเลยคือมาจากตนขับเรืออยู่ข้างในคลองแห่งนี้ ก็คือเอาเรือสปีดโบ๊ทหรือเรือใหญ่เข้ามา แต่ทีนี้เวลาเข้ามาเราก็จะมาเรื่อย ๆ ช้า ๆ ซึ่งตลอดทั้งคลอง(จากปากคลองอ้อมนนท์ไปจนถึงท่าน้ำศิริราช/โรงพยาบาลศิริราช กรุงเทพฯ) ใช้ระยะเวลาประมาณ 3 ชั่วโมง แต่ละช่วงก็จะมีวัด มีร้านคาเฟ่ ตลอดทางเนี่ยใช้เวลาเดินทางค่อนข้างนาน แล้วมันไม่มีจุดแวะ“ซึ่งสถานที่ตรงนี้มันอยู่ประมาณ กึ่งกลาง ของการเดินทาง เราก็เลยอยากทำอะไรสักอย่างหนึ่งเพื่อให้คนที่ขับเรือมา ได้มีที่พักด้วย แล้วเวลาที่เรามีเพื่อนมามีแขกมานั่งเรือ เราก็จะได้มีที่แวะที่มันสบาย ๆ อะไรอย่างเงี้ยครับ มันก็เลยออกมาว่าเออเราอยากทำอะไรตรงนี้สักอย่างหนึ่งนะ”แล้วก็ประกอบกับว่าพี่เจ้าของบ้านก็คือรู้จักกันอยู่แล้ว เขาเล่นเรืออยู่แล้วเลยได้คุยกันตกลงกันว่า เออเราอยากทำแบบนี้ แต่ทีนี้เราจะทำกิจกรรมอะไรให้พื้นที่รอบข้างดูมีสีสันมากขึ้น“หมายถึงว่าตลอดการที่เรานั่งเรือผ่านในคลองเนี่ยครับ หรือล่องเรือใหญ่หรือเรือเล็กเข้ามาเนี่ยให้มีคนมาเที่ยวกันมากขึ้น แล้วชาวบ้านเองก็ตอบรับมากขึ้นก็เลยออกมาว่า เราอยากให้พายเรือ ก็ให้คนมาพายเรือกัน ซึ่งน่าจะทำให้คลองดูมีสีสันและให้ชาวบ้านเนี่ยเขา กระตุ้นให้เขาลุกขึ้นมาต้อนรับนักท่องเที่ยวกันมากขึ้น”

อันนี้คือแนวคิดแรกและก็อย่างเรื่อง “เรือ”ก็คือตั้งใจให้คนมาพายเรือ ดูฟีดแบ็กจากชาวบ้านว่าเขาตอบรับไหม เขาโอเคไหม เขาสนุกไหมกับการที่วันหนึ่งจะมีคนมาเที่ยวบ้านเขา“คือคนแถวนี้เขาอยู่ เขารู้สึกว่ามันเป็นเรื่องปกติเขาก็ไม่ได้รู้สึกว่ามันมีอะไรน่าเที่ยว ก็ทุกอย่างก็ธรรมดา เขาก็อยู่แบบนี้มาตลอดชีวิตอะไรอย่างเงี้ย แต่จริง ๆ แล้วทุกเรื่องมันเป็นดีเทลที่คนข้างนอกไม่เคยรู้ มันเป็นความแตกต่างของสังคม ของวัฒนธรรม หลาย ๆ อย่างเนาะที่คนอยู่ริมคลองเขารู้สึกว่านี่คือเรื่องปกติ”ส่วนที่ว่าทำไมต้องเป็นเรือคายัค คือต้องเรียกว่าเราก็พยายามดูกิจกรรมของเราว่าให้เข้ากับชุมชนได้ โดยที่ไม่ทำให้ใครรู้สึกว่าถูกคุกคาม


ความคุ้นชินของคนพื้นที่ แต่คือ Unseen ของคนที่ได้มาเยือน
ผมเป็นคนนนทบุรีอยู่แล้ว แต่ว่าก็ไม่ได้อยู่ใกล้คลองได้มีโอกาสมาจับเรื่องเรือและก็มาเล่นเรือจนกระทั่ง คือผมทำเกี่ยวกับเรื่องการท่องเที่ยวด้วย หมายถึงว่าเปิดบริษัททัวร์ ทีนี้เรามันจะมีบางเวลาที่ พูดตรง ๆ ก็คือเวลาที่เรารับงานเพื่อนหรืองานเหลืออะไรแบบว่า เนี่ยเรามีแขก เรามีนักท่องเที่ยวต่างชาติ อยากให้ดูแลหน่อย“ซึ่งผมก็เอามา Merge กับเรื่องเรือโดยที่พาเขามาสัมผัสอะไรที่มัน Authentic ที่มันเป็น Local แล้วมันก็ไม่ได้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวหลัก” จริง ๆ สำหรับต่างชาติมันคือ Amazing! เพราะนี่คือภาพที่เขาไม่ได้เห็นอยู่ปกติในกรุงเทพฯ

พอคนมา หมายถึงว่าต่างชาติได้เข้ามาเขาก็มีความรู้สึกว่า อันนี้มันคือภาพบ้าน ๆ ทีนี้มันอยู่ที่ “วิธีเล่าเรื่อง” แล้ว ว่าเรื่องราวของตรงนี้เขาอยู่กันมาหลายชั่วอายุคนแล้ว บ้านนี้ก็เรียกว่าอะไรนะ คือคนอยู่ริมคลองสมัยก่อนแล้วกันเนาะเขาไม่ได้ออกไปไหน แล้วคลองนี้มันเป็นเหมือนถนนหลัก(เส้นทางหลักในการสัญจร) ของคนในสมัยก่อน ก็คือตรงนี้เป็นถนนหลัก หลังจากนั้นเนี่ยพอมีการ “ตัดถนน” เลยทำให้ทางนี้มันลดความสำคัญในการเดินทางลงเนาะ กลายเป็นว่าเราเนี่ยอยู่ท้ายซอยจากเดิมเนี่ยบ้านเราอยู่ริมถนนใหญ่ กลายเป็นว่าเราอยู่ท้ายซอย“แต่อีกอย่างหนึ่งก็คือ คนที่อยู่ริมคลองเนี่ยส่วนใหญ่เขาจะไปมาหาสู่กันง่าย ก็เลยจะกลายเป็นว่า พออีกรุ่นหนึ่งก็จะกลายเป็นบ้านนี้เป็นญาติกับบ้านโน้น ก็คือจะรู้จักกันไปหมด และก็คนนี้ลูกญาติคนนั้น อะไรอย่างเงี้ยครับ มันก็เรียกว่ามันจะเหมือนเป็นพี่น้องกันไปโดยปริยาย สำหรับคนที่อยู่ในคลองก็จะกลายเป็นว่าเราจะรู้จักกัน” อย่างผมมาอยู่ตรงนี้ ฝั่งตรงข้ามลุงตุ๋ยขับเรือหางยาวมาขายก๋วยเตี๋ยวก็มาอย่างนี้มาทุกวัน แล้วก็มียายจุกคนนั้นก็ขายก๋วยจั๊บมาเช้าๆ พอสาย ๆ หน่อยพอคนเริ่มซา เขาก็จะออกไปที่อื่น“จริง ๆ ในคลองเนี่ยร้านที่ดังเนี่ยคือ ก๋วยเตี๋ยวป้าลี มันจะมีป้าลี มีโกต๋อง(ที่อยู่เยื้อง ๆ กัน) ซึ่งป้าลีเนี่ยคือแฟนของลุงตุ๋ยแต่ขายอยู่ที่บ้าน คือยังต้มน้ำอยู่ในเรือใช้เตาฟืนอยู่บนเรือลำเดิม แต่ว่าเวลาทานก็คือนั่งทานอยู่บนบ้าน บนชานพักหน้าบ้านเขา อันนี้คือบ้านป้าลี ซึ่งเขาก็ขายมาตลอดแล้วก็จะมียายสมรขายข้าวเหนียวสังขยา คือขับเรือขายแล้วก็มีเหมือนเป็นกาละมังที่เขาใส่ข้าวเหนียว แล้วก็มีสังขยาที่ทำมา ซึ่งยายสมรขายข้าวเหนียวสังขยาขายขนมมาตั้งแต่ อายุ 12 จนถึงวันนี้ 71 ก็ยังขับเรือขายอยู่”


มีบริการเรือคายัคให้เช่าพาย หรือคนที่ยังพายไม่เป็นก็มีคนสอนให้
ตอนนี้เรามีกิจกรรมพายเรือคายัคเนาะ แล้วก็มี “เครื่องดื่ม”แล้วก็มีขนมเค้ก กับขนมไทยอีกนิดหน่อย ซึ่งเราก็จะอุดหนุนจากชุมชนมาวางแล้วก็มีของว่างก็คือส่วนใหญ่เนี่ยเราเน้นที่ว่า ทำกันเองไม่ได้เป็นซัพพลายเออร์ใหญ่ไม่ได้มีเชนมา และก็ทุกอย่างเนี่ยเราพยายามที่จะ นอกเหนือจากเรื่องเครื่องดื่มเราพยายามจะใช้ของที่มีอยู่ในท้องถิ่น แต่ตัวเครื่องดื่มเองอย่าง ตัวเมล็ดกาแฟ หรือตัวผงมัทฉะ(ที่เป็นชาเขียว) เราก็พยายามเลือกของดีที่มาจากแหล่ง ที่เราเลือกว่าโอเคมันเข้ากับร้าน“ระหว่างนั่งรอหรือพายไปเหนื่อย ๆ กลับมาก็มีของไว้บริการนิดหนึ่ง ถ้าหิวอยากจะทานเป็นมือหนักเลยเราก็จะมีร้านแนะนำที่อยู่ในชุมชนเพื่อที่จะไปทานได้”


สำหรับการพายเรือ ลูกค้าที่มาคือสามารถพายได้ตลอดทั้งวัน อย่างสมมติว่ามาแล้วแดดออก(อากาศมันร้อน) ยังไม่อยากพายตอนนี้ แต่เราจะมานั่งนับเวลาเขาทันทีมันก็ไม่ใช่“คือมันเป็นอย่างนี้ผมพูดตรง ๆ นะ ผมยินดีเพิ่มเรือให้พอ คือเพิ่มจำนวนเรือจากที่มีอยู่ตอนนี้ 15 ลำ เพื่อให้เพียงพอกับลูกค้าที่อยากมาพายได้ ใช่ ผมยินดีเพิ่มเรือให้พอ”วันนี้ผมมีเรืออยู่ 15 ลำ แล้วเรือที่ผมใช้คือเรือที่มันดีกว่าเรือคายัคทั่วไปที่เขาให้เช่ากัน นี่คือเรือที่มันนั่งได้สบายกว่า แล้วเวลาที่นั่งก็จะไม่ค่อยเปียกน้ำเท่าไหร่ ส่วนเรื่องความปลอดภัย คือด้วยเรือคายัคคือผมใช้เรือใหม่ทั้งหมดด้วยนะ เพราะฉะนั้นเรื่อง Safety หรือเรื่องลักษณะเรืออะไรยังไง คืออันนี้มันชัวร์กว่าอยู่แล้ว แต่จริง ๆ แล้วเรือมันอยู่ได้นานครับ(อยู่ได้เป็น10ปี) แล้วก็ลักษณะที่เรือโดนคลื่นหรืออะไรในนี้มันก็จะไม่ค่อยได้ส่งผลต่อการนั่งสักเท่าไหร่ โดยเฉพาะคลื่นเล็ก ๆ อย่างในคลองแบบนี้ หรือเวลามีเรือหางยาวแล่นผ่านที่มีคลื่นตีมาก็ไม่ค่อยมีผลกับการพายเรือคายัคมากนัก“เปิดมา 2 เดือนผมมีรีวิวเยอะมากพอ แล้วผมก็บอกได้เลยว่าไม่มีใครเคยตกน้ำ แม้กระทั่งว่ามาอยากเล่นแกล้งกันเองให้ตกน้ำก็ยังไม่ตก ซึ่งอันนี้คือ ณ วันนี้นะ”

คนที่มาพายเรือกับเราก็จะมีทั้ง คนที่พายเรือคายัคเป็นอยู่แล้ว และก็คนที่พายไม่เป็นก็มี เรียกว่าครึ่ง ๆ เลยก็ได้ที่มาที่นี่ หรืออย่างคนที่ไม่เคยพายเลยก็มีสักประมาณ 30%“จริง ๆ เหมือนเขาเห็นกิจกรรมแล้ว เขาอยากมาพาย แต่ว่าเขาก็บอกว่าพายไม่เป็นหรืออะไรยังไงมาได้ไหม? เราก็บอกว่ามาได้ จริง ๆ แล้วพอมาถึงเราให้จับไม้พายลงน้ำแป๊บเดียว เป็นแน่ ๆ เราจะบอกว่าพายยังไง คิดยังไง มองยังไง จับยังไง แล้วค่อย ๆ” สำหรับคนที่ไม่เคยพายเลยก็สามารถที่จะพายได้ ไม่ต้องมีสกิลมาก่อน จริง ๆ มาได้เลย




ฝั่งตรงข้ามคือ “วัดปรางค์หลวง” อีกพิกัดการมูที่สายมูเขารู้กัน
คนมาวัดปรางค์หลวงก็มา “มู” ก็คือมากราบขอเนาะ ขอทั้งเรื่องการงาน การเงิน ขอโชคลาภ แล้วก็จะมีหลังพระปรางค์ก็จะมี “พี่จุก พี่จันทร์” เป็นเด็ก 2 คน ก็ไปกระซิบขอจุก-จันทร์ ว่าขอเลข ขออะไรอย่างเงี้ย ส่วน “องค์พระปรางค์” เนี่ยขอ หลัก ๆ เลยคือจะใช้คำว่า “ปลดหนี้” จะมีเรื่องปลดหนี้ด้วย มี “หลวงพ่อปลดหนี้” ก็คือเป็นองค์พระ“วัดปรางค์หลวงเนี่ยสร้างตั้งแต่สมัยต้นกรุงศรีอยุธยา โดยสมเด็จพระรามาธิบดีที่1 ก็คือพระเจ้าอู่ทอง ก็เลยกลายเป็นพระ “หลวงพ่ออู่ทอง” หรือหลวงพ่อดำ เพราะว่าที่นี่เป็นองค์สีดำ”

จากนั้นก็ข้ามมาพายเรือ คือด้วยระยะทางที่ลูกค้าจะสามารถพายไปได้ทั้งซ้ายและขวา(นับจากบ้านไม้พายเป็นเซ็นเตอร์) ระยะทางประมาณ1 กม.เศษเท่ากันทั้งฝั่งซ้ายและขวา ซึ่งถ้าพายไปทางขวามือก็ไกลที่สุดที่แนะนำก็คือจะเป็นทาง “วัดพิกุลเงิน” แล้วก็กลับ ระยะทางเนี่ยโดยประมาณ 1 กม.“แล้วก็ใน 1 กม.เนี่ยเรียกว่าปลายทางแล้วกันเนาะ จะมีธนาคารออมสินสาขาบางม่วงก็คือเป็นธนาคารออมสินที่หันหน้าเข้าหาคลอง เป็นจุดสังเกตและก็เป็นธนาคารที่สาขาเดียวด้วยที่ทางเข้าอยู่หน้าคลองก็อย่างที่บอกว่าแต่ก่อนมันยังไม่มีถนนตัดเยอะขนาดนี้ อยากให้คนเนี่ยไปเปิดบัญชีหรืออยากให้คนฝากเงิน ออมสินเนี่ยเขาจะมีทั้งเรือธนาคารแล้วก็ธนาคารสาขาที่หันหน้าออกคลอง แต่ทุกวันนี้เขาจะมีทางเดินปูนเป็นเขื่อนแล้วก็คือกลายเป็นว่า คนที่เหมือนมาจอดรถที่วัดแล้วก็เดินขึ้นสันเขื่อนมาเพื่อเดินเข้าธนาคาร เพราะธนาคารหันหน้าออกคลอง แล้วก็ตรงวัดพิกุลเงินก็จะมีสถานีตำรวจเก่า ที่เป็นอาคารไม้เก่า ๆ อันนี้ก็คือเหมือนกับอนุรักษ์ไว้ แล้วก็จะมีร้านผัดไทยริมคลอง มีร้านอาหารตรงนั้นนิดหน่อยที่สามารถแวะขึ้นไปทานได้”


ส่วนไปทางซ้าย ตามเส้นคลองหลักเนี่ยก็จะมี วัดโบสถ์บน ก่อนเลยไปก็จะเป็นทางแยกไปตลาดน้ำวัดตะเคียน เลยทางแยกนี้ไปก็จะมีร้านก๋วยเตี๋ยวป้าลี กับร้านก๋วยเตี๋ยวโกต๋อง แล้วถ้าเลยไปอีกนิดหนึ่งก็จะเจอวัดอุทยาน ระยะทางฝั่งนี้ก็จะประมาณ 1 กม. กว่า ๆ แต่ว่าถ้าเลี้ยวเข้าไปตรงตลาดน้ำฯ ก็โดยประมาณก็ 1 กม. กว่า ๆ เหมือนกัน ก็คือเราสามารถพายไปตลาดน้ำวัดตะเคียนแล้วก็พายกลับได้ เรียกว่าอยากจะพายไปเที่ยว กิน พักตรงนั้นแล้วค่อยกลับก็ได้เหมือนกัน“แต่ถ้าใครอยากมานั่งเรือเล่น หรืออยากได้ activities อื่นที่อย่างก็จะมีบางกลุ่ม เขาอยากให้เราลากเรือ หมายถึงว่าอยากนั่งเรือคายัคแต่ไม่อยากพาย ก็ให้เอาเรือเครื่องยนต์ลากเที่ยวแทน เราก็ลากพาไป-พากลับก็มี” หรืออยากนั่งเรือเที่ยวก็มี คือไม่อยากพายไม่อยากลงเรือคายัค แต่อยากนั่งเรือเที่ยวก็มี ถ้าอย่างคนมาวัดปรางค์หลวงเยอะต้องการเรื่องการเดินทางมาที่ร้าน เพราะว่าถ้ามารถยนต์แล้วจอดที่วัดปรางค์หลวงคือรถจะติดมากกว่าจะมาถึงที่วัด ถ้าอย่างนั้นเราก็เลยให้ไปจอดที่วัดโบสถ์บนแทนได้แล้วเราก็นำเรือสปีดโบ๊ทของเราวิ่งไปรับมาที่ร้าน ก็ได้ตอนนี้ยังไม่คิดค่าบริการด้วย คือเราก็อยากให้คนมาเที่ยวแหละว่าง่าย ๆ ตอนนี้ก็เหมือนลดแลกแจกแถมอยู่ แต่ก็ต้องดูกันต่อไปในอนาคตว่าเราจะปรับเปลี่ยนรูปแบบของบริการจะมีต้องคิดยังไงเพิ่มหรืออาจจะมีกิจกรรมอย่างอื่นเพิ่มในพื้นที่


ฟีดแบ็กถล่มทลาย! ลูกค้ามาจากไกล ๆ เพราะเห็นในโซเชียลฯ
คุณปอมเล่าว่า ร้านเปิดวันแรกคนมากันเยอะเลย ต่อวันคือมีไม่ต่ำกว่า 40-50 คน ซึ่งเราก็ไม่ได้คาดหวังลูกค้าจะมากันเยอะขนาดนี้ แต่ว่าเราก็ดีใจนะที่ว่ามีคนให้ความสนใจสิ่งที่เรานำเสนอไป และก็สถานที่และกิจกรรมอะไรอย่างเงี้ยคนก็อยากข้ามมาดูมาทดลองหลาย ๆ อย่างกับสถานที่“แต่ว่าเราไปติดตรงที่ปลายเดือน (ต.ค.) กรุงเทพฯ เกิดวิกฤตน้ำท่วม ซึ่งตรงนี้น้ำขึ้นสูงแต่ว่าก็ไม่น่ากลัว เพราะว่าก็ต้องใช้คำว่าคนอยู่ริมคลองคือเขาเจอกับอะไรอย่างนี้อยู่แล้ว น้ำสูงที่สุดในช่วงน้ำขึ้นสูงที่สุดเลยคือ น้ำอยู่ประมาณนี้(พื้นชานหน้าร้าน) ซึ่งถามว่าน่ากลัวไหม? คือโชคดีที่ว่าบ้านเราอยู่สูง(ตัวพื้นร้าน) จะอยู่สูงกว่าวัดนิดหนึ่ง ระดับน้ำจะไม่ได้สูงเท่ากับปี 2554 อยู่แล้วในละแวกนี้” ซึ่งที่ลูกค้ามากันเยอะ ๆ ในวันเปิดวันแรกเลยคือ มาจากโซเชียลฯ เขาเห็นเราและก็กิจกรรมต่าง ๆ ของเราผ่านทางโซเชียลฯ มาก่อน เรามีการเปิดตัวอยู่ในโซเชียลฯ มาก่อนหน้าแล้ว(ในTikTok) ก็วันแรกก็มีคนมาพอสมควร ส่วนคนที่วัดเนี่ยผมยังไม่ตั้งป้ายไม่อะไรเลยจนกระทั่งผ่านไป 1 เดือน ที่มาคือต้องเรียกว่าผ่านโซเชียลฯ จากวัดมาพูดตรง ๆ คือมีคนบนวัดเนี่ย พอได้ยินบ้าง แต่ว่าหลัก ๆ แล้วมาจากโซเชียลฯ

สองวัดแรกที่เปิดยังไม่มีของขายด้วยนะ พายเรืออย่างเดียวเลย จนกระทั่งผมต้องไปซื้อน้ำสมุนไพรประเภท ชาดำเย็น โอเลี้ยง
มาติดบ้านไว้แล้วพอเขามาก็คือเทใส่แก้วใส่น้ำแข็งแค่นี้เลย คือยังไม่ได้เตรียมเครื่องดื่มหลักของร้านเอาไว้เลย แต่ว่าเราก็ไม่ได้อยากขายน้ำสมุนไพรแบบนี้เพราะว่าอยากให้ชาวบ้านได้ขายเองมากกว่า แล้วเราของที่เรามีก็คือเป็นกาแฟสด เมล็ดนอกหรืออะไรก็ว่าไป ที่ไม่ได้หาได้ในพื้นที่


ไม่คุกคามและไม่ทับซ้อนกับชุมชน เพราะมองว่าเราคือ “พาร์ทเนอร์”
คุณปอม-ธปณัฐ พรหมสุนทรเจ้าของคาเฟ่ “บ้านไม้พาย” ยังบอกด้วย ทุกคนที่มาก็ให้การตอบรับที่ดีและก็ชอบกับสิ่งที่เราทำ มีนิดเดียวที่ไม่โอเค แต่ว่าเรารู้สึกว่าคนที่มาเนี่ยเข้าใจในสิ่งที่เราพยายามจะสื่อสาร แล้วหลาย ๆ คนก็เห็นด้วย แต่สิ่งที่เขาอยากให้เราปรับปรุงเพิ่มเติมก็คือ อยากให้เราขายอาหาร เขาจะได้แบบ One Stop Service ไปเลย หมายถึงว่าเขาไม่อยากพายไปทานที่อื่นเขาอยากให้เรามีอาหารในขณะที่เขามานั่งรอหรืออะไรเลย ก็ดูอยู่ครับ แต่เราไม่อยากขาย คือถ้าเราขายเท่ากันกับรอบข้างมันคือแย่งลูกค้ากันชัด ๆ เพราะเราอยากอยู่ด้วยกันแบบไม่ทับซ้อนกับชุมชน ถามคุณปอมว่าธุรกิจที่ทำอยู่ถือว่าเป็นการทำธุรกิจเพื่อชุมชนไหม? ซึ่งเจ้าตัวเองก็ได้พูดถึงความตั้งใจในเรื่องนี้ว่า

ถามคุณปอมว่าธุรกิจที่ทำอยู่ถือว่าเป็นการทำธุรกิจเพื่อชุมชนไหม? ซึ่งเจ้าตัวเองก็ได้พูดถึงความตั้งใจในเรื่องนี้ว่า“ผมมองว่าเราทำธุรกิจแล้วกัน คำว่าทำเพื่อสังคม มันดูใหญ่ไปนิดนึงสำหรับคำว่าทำเพื่อชุมชน แต่ว่าสิ่งที่เราทำเราก็มีใจอยากให้ชุมชน เขาลุกขึ้นมาทำเหมือนกับเราอีกทางหนึ่ง คือเราอยากให้ทุกคนทำด้วยกันแต่ว่า ถือว่าบอกว่าผมทำเพื่อชุมชนเนี่ยคือ สิ่งที่เราทำเนี่ยเราก็ทำให้ธุรกิจเราด้วย แล้วทุกคนทำธุรกิจเนี่ยบอกว่าทำเพื่อชุมชนอย่างเดียวเนี่ย มันก็ต้องมานั่งดูบาลานซ์ในเรื่องธุรกิจคุณด้วย ว่าธุรกิจคุณไปรอดไหม? ไปได้ไหม? แล้วท้ายที่สุดก็คือมันคือตัวเลขของธุรกิจของคุณ มันไม่ใช่ตัวเลขของธุรกิจของชุมชน เพราะว่าถ้าเกิดบอกว่าทำเพื่อชุมชนแล้วธุรกิจคุณจะอยู่อย่างไร คือต้องมองแบบนี้เนาะ”ในส่วนนี้ผมยังไม่ได้มากพอที่จะเรียกว่าอันนี้คือ ธุรกิจชุมชน หรือธุรกิจเพื่อชุมชน ผมยังเป็นแค่ผู้ประกอบการตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งที่เราก็มีชุมชนเป็น “พาร์ทเนอร์”



พอเราเริ่มได้เข้ามาอยู่ตรงนี้มากขึ้น และก็เห็นสถานที่ มันมี “ของ” ที่จะปั้นพื้นที่นี้ ให้เป็นที่ท่องเที่ยวได้ มันดีมาก ถ้าทุกคนช่วยกันไม่ใช่แค่ผม ไม่ใช่แค่ชุมชน แต่ก็ต้องพูดไปถึงเรื่องของภาครัฐหรือคนอื่นที่เห็นและที่อยากผลักดันและสนับสนุนในเรื่องของตรงนี้ อันนี้คือชุมชนดั้งเดิมที่อยู่กันริมคลอง และมีกิจกรรมที่สามารถปรับให้มันหลากหลายได้มากขึ้น มีพื้นที่ที่เราเรียกว่าสามารถท่องเที่ยวได้ในหลัก 10 กม. ตลอดทางนี้ ถ้าทุกคนมองเห็นศักยภาพของพื้นที่ตัวเอง หรือแหล่งชุมชนอันนี้ แล้วช่วยกันผลักดัน ช่วยกันดูแล นอกจากดูแลพื้นที่ ดูแลนักท่องเที่ยวด้วย ผมว่ามันก็จะไปได้อีกไกล

ชวนมาพายเรือคายัคสัมผัสวิถีชุมชนบางกอกน้อย (เก่า) ฟังเรื่องเล่า “คลองอ้อมนนท์” กับบ้านไม้พาย สนใจกิจกรรมการพายเรือคายัคสามารถไปพายกันได้ทุก “วันเสาร์-อาทิตย์” และวันหยุดนักขัตฤกษ์ที่ร้านเปิดให้บริการ ตั้งแต่เวลา 08.30-18.30น. พิกัดร้านตั้งอยู่เลขที่ 78/1 หมู่11 ซอยคลองอ้อมนนท์ ต.บางเลน อ.บางใหญ่ จ.นนทบุรี โทร.096-950-9994 หรือติดตามได้ทาง FB : บ้านไม้พาย Baan Mai Pai และTikTok : บ้านไม้พาย

คลิก Like เพื่อมาเป็นแฟนเพจของหน้า "SMEsผู้จัดการ" รับข่าวสารในแวดวงธุรกิจเอสเอ็มอีที่สมบูรณ์แบบที่สุด