“เพราะคนไทยไปต่อคิว หนึ่งคือตลาดบ้านเรายังไม่มี สองคนไทยไปต่อคิวแสดงว่าไอ้ร้านนี้ถูกปากคนไทย ใช่ เราเน้นคนไทยเป็นหลักเพราะเราขายในประเทศไทย เราก็เลยลองแกะสูตรดู ลองชิมดูกับปากเราก่อน เฮ้ยใช่! อร่อย แต่ว่าเรามีการปรับสูตร
เพราะว่าถ้าเป็นต้นฉบับดั้งเดิมเนี่ย เขาจะโรยด้วยน้ำตาลคาราเมลก่อนเข้าอบ แต่เราอ่ะ โรยปุ๊บมันยังไม่ว้าว มันยังไม่ฉับ เราก็เลยเอาคาราเมลที่เคยทำทาร์ตไข่เอามาลองทาข้างบน แล้วก็อบ ก็กลายเป็นว่าครีมพัฟฟ์เคลือบคาราเมล กลายเป็นเอกลักษณ์ของร้านเราด้วยเพราะว่าร้านอื่นไม่มี ร้านอื่นก็ออริจินัลเลยก็ต้องเป็นโรยน้ำตาลข้างบน” ถ้าเป็นลูกค้าใหม่ ๆ ที่ไม่เคยรู้จัก “โอซาก้าครีมพัฟฟ์” ไม่เคยรู้ว่าชื่อเสียงเป็นยังไงที่ญี่ปุ่น ก็ให้ลองจินตนการถึงตัว “ชูส์ครีม” หรือเอแคลร์(เอแคลร์กรอบ) ความกรอบเพราะว่าตัวไส้เราออกแบบมาคล้าย ๆ กับเอแคลร์เลย ตัววานิลลาเราจะมีเหมือนตัวทาร์ตไข่แต่ว่ามีความวานิลลานำ“เราทำมา 1 ปี 3 เดือนแล้ว เราคิดว่ามันอาจจะอิ่มตัวแต่ไม่ใช่ ไปทุกที่ยังมีลูกค้าถามว่า มันคือขนมอะไร? ถ้ามีลูกค้าถามว่ามันคือขนมอะไร เรายังมีช่องทางของเราอยู่” พิมผกา พันธุ์แสง หรือคุณจิ๊ป เจ้าของร้านขนมโอซาก้าครีมพัฟฟ์ “Unicorn Signature” บอกเล่าถึงจุดเริ่มต้นของธุรกิจนี้ ซึ่งต้องบอกว่าปังสุด ๆ และยังปังไม่หยุดเลยยาวนานมากว่า 1 ปี 3 เดือน เพราะยังมีคิวออกอีเว้นต์จองเต็มไปจนถึงสิ้นปีเลยทีเดียว ขนมที่เป็นกระแสในต่างประเทศ แต่สามารถแกะสูตรจนทำขายได้เป็นเจ้าแรกในเมืองไทย แถมไม่เคยชิมของต้นฉบับเลยสักครั้งเดียว แต่อาศัยอ่านจากรีวิวและมี AI ผู้ช่วยคนเก่ง อย่าง Chat GPT ที่เป็นคนแกะหรือบอกสูตรให้ในเบื้องต้น ซึ่งไม่น่าเชื่อว่าทำไปทำมากลายเป็นถูกปากคนไทยเข้าไปอีก! สร้างยอดขายสุดปังได้จับเงินแสน (2แสน!) ตั้งแต่เดือนแรกที่เริ่มเปิดขาย 3 เดือนขายที่บ้านก็ว่าปังแล้ว ตลอดเวลามีลูกค้าที่ช่วยรีวิวให้ด้วยกลายเป็นได้เข้าห้างใหญ่อีก และตามติดมาด้วยงานอีเว้นต์งานแฟร์ของผู้จัดเจ้าดัง ๆ ก็เข้ามาจีบไม่พัก จากทุนเริ่มต้นครั้งแรกเพียง 5,000 บาท สู่ยอดขาย 10 เดือน 4 ล้าน,1 ปี 2 เดือน 6 ล้าน! จากขนมที่ไม่เคยชิมและไม่ได้ไปเรียนสูตรจากไหนมาเลย
ธุรกิจนี้เริ่มต้นจากทุน 5,000 บาท ที่เป็นก้อนสุดท้ายแล้ว!
คือก่อนหน้านี้เราเป็นบริษัทไอที แล้วด้วยธุรกิจมันเปลี่ยนแปลง สมัยก่อนเราทำเป็นธุรกิจ Gateway ให้บริการเหมือนชำระเงินผ่านระบบ SMS สมัยก่อนจะมีพวกโหลดริงโทน มีเสียงรอสาย ทุกคนจะต้องดอกจันแล้วก็ตามด้วยหมายเลข ก็จะผ่านเรา“พอรายได้ลดลงเพราะยุคสมัยมันเปลี่ยน เราก็เลยลองมองหาว่าจะมีโปรเจคต์อื่น ๆ อันไหนที่เราสามารถทำได้บ้างค่ะ เราก็เลยเดิมเนี่ยเราทำเป็น “ร้านชา” เพราะว่าหนึ่งคือมันง่าย เราจับกลุ่มลูกค้า ร้านชาเราเปิดอยู่ที่สยามสแควร์วันกับที่พระรามเก้า เราจับกลุ่มเป็นลูกค้าเหมือนแบบ ที่รักศิลปิน เขาก็จะมาเหมาร้านเพื่อจะจัดเบิร์ธเดย์ (สายซับพอร์ต) ให้ศิลปิน อย่างตอนนั้นที่ดัง ๆ ก็คือจะเป็นวันเกิดของจีซู ลิซ่า โรเซ่ และก็เจนนี่ เป็นในเครือแบล็คพิ้งค์เลย กลุ่มลูกค้าเราก็จะอยู่ในเอ็กซ์หรือทวิตเตอร์ เป็นหลัก” หลังจากนั้นเราเกิดวิกฤต(2 วิกฤต) ก็คือจะเป็น วิกฤตกราดยิงช่วงนั้นที่ทำให้นักท่องเที่ยวหายไปเลย แล้วก็จะมีช่วงแผ่นดินไหว(เมื่อปีที่แล้ว) ที่พนักงานต้องเวิร์กฟอร์มโฮมกัน เราก็เลยตัดสินใจว่ามันไม่ได้แล้วเราต้องปิด ด้วยความที่หมดสัญญาเช่าพอดี เราก็เลยตัดสินใจปิดแล้วก็มาเริ่มต้นใหม่ที่ออฟฟิศ
โดยขายแค่ เดลิเวอรี่ อย่างเดียวขายเป็น “เครื่องดื่ม” ชานม ชาเขียว ชาไทย ไข่มุก “มันเดลิเวอรี่อย่างเดียวยอดขายมันแบบตกฮวบ! ลงมาเลย แล้วเราเหลือพนักงานไว้แค่ 1 คน เอาไว้ทำออเดอร์ แล้วก็พอสักประมาณเข้าเดือนที่ 2 ค่ะ เราเหลือเงินทุนแค่ 5,000 หลังจากที่จ่ายเงินเดือนพนักงาน จ่ายค่าวัตถุดิบไปเรียบร้อยแล้ว เราก็มานั่งคิด เฮ้ยมันไม่ได้แล้ว! ทำยังไงดี” ขายอะไรเพิ่มเติมไหม? ตอนนั้นเราเริ่มจากการไปหาวัตถุดิบอะไรเพิ่มเติมมี เอาขนมมาขาย อาจจะเป็นขนมที่เป็นซับที่เขาส่งเป็นขนมแช่แข็ง เราเอามาอุ่นร้อนแล้วก็ขายพร้อมกับชา“แต่ว่ามันไม่มีความแตกต่างค่ะ มันก็เหมือน ๆ กันทุกคาเฟ่ก็มีเหมือนกัน มันรสชาติมาตรฐาน แต่มันไม่ว้าว! มันไม่แตกต่าง มันไม่เชิญชวนให้ลูกค้าต้องมาหาเรา” เราก็เลยเอ๊ะมีอะไรเพิ่มเติมไหม? เราไปหา Shio Pan เฮ้ยมันอร่อย! เราก็เลยซื้อเดลิเวอรี่จากเจ้าที่ว่าดัง ๆ เอาเข้ามาชิมก่อน เราก็ไปเจอร้าน ๆ นึงย่านเอกมัย ณ ตอนนั้นเขายังไม่ได้ออกอีเวนต์ที่ไหน ยังไม่มีคนต่อคิว เราไปเจอว่าร้านนี้แหละที่สุดแล้วของในกรุงเทพฯ“เราก็เลยไปรับมา รอบละ 100 ชิ้น เอามาขายที่ร้าน เอามาขายผ่านเดลิเวอรี่แอปจีนแอปหนึ่งที่เขามีส่วนลดให้ลูกค้า ลูกค้าจะได้ซื้อในราคาที่ถูกกว่าหน้าร้าน เราก็ได้กำไรเพิ่มมาอีก 20 บาทกับขายน้ำได้ แต่พอสักพักหนึ่งตอนที่เรารับมารอบละ 100 ชิ้น ร้านก็เริ่มไปออกบูธแล้ว เขาเริ่มส่งเราไม่ทัน พอเริ่มส่งเราไม่ทันปุ๊บเราก็ต้องงด”
งดซื้อ เราก็ต้องมาหาอีกว่า อะไรมันจะมาทำลายชิโอะปังได้วะ อะไรมันจะมาทำลายกระแสชิโอะปังได้ ขนมอะไรบ้าง? เราก็มี “ทาร์ตไข่” บ้าง ลองทำบ้าง ก็ยังไม่ปังเท่าไร เราไปเจอ Cream Puff ที่โอซาก้า คนไทยชอบไปต่อคิวค่ะ แล้วคนไทยไปรีวิวเยอะมาก ไปต่อคิวประมาณ 2 ชั่วโมง ถึงจะได้กิน
ไม่เคยไปและไม่เคยชิม OSAKA cream puff แต่ทำไมทำขายได้?!!!
เจอในฟีด ของนักรีวิวคนไทยที่เขาไปเที่ยว แล้วก็ลองไปต่อคิวชิมดู เราก็ลองแค๊ปหน้าจอแล้วก็ป้อนข้อมูลเพื่อถาม AI ว่าเอไอนี่คือขนมอะไร? “สมัยก่อน AI ก็จะเป็น Chat GPT ที่เขาใช้ฟรี ยังไม่ได้สมัครพรีเมียมนะคะใช้ฟรีด้วย สมัยก่อนไม่มีภาพไม่มีรูปภาพอะไรให้เราเลย พอโยนไปปึ๊บ บอกว่าอันนี้คือ ครีมพัฟฟ์ เธอต้องการสูตรไหม? AI ถามเรามาเราก็เลยบอกว่า เอา เอาสูตรมาให้ฉัน ฉันจะทำ” มันก็เลยลิสต์สูตรมาให้เป็นบรรทัด ๆ ว่า อันนี้กี่กรัม อันนี้กี่กรัม ฯลฯ ต้องใช้อะไรบ้าง เราก็ลองมาเทสต์ประมาณ 2 สัปดาห์ จนได้สูตรของเราก็คือ ครีมพัฟฟ์เคลือบซอสคาราเมล
“คือเราใช้ความรู้สึกในการเห็นภาพว่า ขนมอันนี้รสชาติมันต้องเป็นประมาณนี้ แล้วก็คนไทยที่ไปรีวิวเขาก็จะบอกว่ารสชาติมันแบบ มันหอม หอมเนยนะ มันแบบฉ่ำตัวไส้ แต่ว่ามันมีความมัน ๆ นัว ๆ ของอะไรสักอย่าง ถั่ว ๆ หรือเปล่า เราก็เฮ้ย! ใช่ ถั่ว เราก็เลยเอาอัลมอนต์(อัลมอนต์บด) มาผสมกับตัวแครกเกอร์เมอแรงค์ด้านบน ทำให้มีความกรอบแล้วก็นัว ๆ ของถั่ว แบบโทนถั่ว เหมือนมัทฉะโทนถั่วอะไรเงี้ย เราก็เลยเอ๊ยใช่! รสชาตินี้แหละ เราก็เลยวางขาย”ส่วนตัว “ไส้” วานิลลา เราก็ใช้วานิลลาแท้(จากฝัก) เราก็ทำเป็นสูตรก็คือ สูตรเดียวกันกับทาร์ตไข่ เพราะคนไทยก็ชอบกินทาร์ตไข่ เราก็เลยเอาตัว “ด้านบน” ของทาร์ตไข่ที่เอาไปอบ เราเอาไปกวนให้มันขึ้นรูปเป็นไส้แล้วก็มาปั่นกับวิปครีมอีกทีหนึ่ง กลายเป็นไส้ จริง ๆ คือวานิลลา ชื่อว่า วานิลลาพุดดิ้ง ก็คือมาจากทาร์ตไข่
“ไส้” เราเลยไม่เหมือนใคร เราไม่ได้เป็น “นม” นำเหมือนร้านอื่นเราเป็น วานิลลา วานิลลากับทาร์ตไข่ มันคือมาจาก“จินตนาการ” ของเราเองล้วน ๆ จริงค่ะ แล้วหลังจากนั้นพอเราแกะสูตรได้ 2 สัปดาห์ เราลองตลาดต่อ ด้วยการถ่ายคลิปวิดีโอ ถ่ายคลิปลง tiktok ก่อน ลงคลิปไปวันเดียวได้ยอดวิว 2 แสน!“คือถ้าเป็นขนมครีมพัฟฟ์ “โอซาก้า” มันดัง ดังจนประเทศอื่นเขาก็ทำเหมือนกัน จะมีที่ไต้หวัน ไต้หวันเขาก็ทำครีมพัฟฟ์(แกะสูตร) ขายเหมือนกัน เราก็เลยไปดูว่านักรีวิวที่ไต้หวันเขาเก่งนะ เขาจะเขียนแคปชั่น เราก็เลยไปแปลภาษาแล้วก็คัดลอกแคปชั่นเขามา ลองดู”ไม่ต้องบินไปไกลถึงโอซาก้า อันนี้เลยเป็นร้านเราร้านแรก(ชี้ให้ดูที่สแตนดี้หน้าร้าน) ที่โพสต์ที่ทำ แล้วก็ด้วยความที่คลิปมันชอบแบบเสียงธรรมชาติ เราก็เลยบีบไส้โชว์โดยการบีบขนม คนดูมันรู้สึกสะใจ ว่าทำไมต้องบีบขนมวะ ขนมอะไรวะ แบบทำไมมันกรอบแล้วด้านในมันเป็นไส้แล้วก็ระเบิดออกมา!
เปิดขายที่บ้าน 3 เดือนว่าปังแล้ว! มีลูกค้ารีวิวให้จนได้เข้าห้างใหญ่
เราเป็นการอะแด๊ป เราไม่ได้บอกว่าเป็นออริจินัลครีมพัฟฟ์จากโอซาก้า แต่มันเป็นครีมพัฟฟ์ของ Unicorn Signature ในแบบของเราเอง“เริ่มขายที่ออฟฟิศเนี่ย วันที่ 18 กรกฎาปีที่แล้ว ประมาณ 2 อาทิตย์แรก ได้ 7 หมื่น แต่พอมาเข้า 1 เดือนเต็ม(เดือนแรก) ได้ 2 แสนบาท ใช่ค่ะ พอเราเริ่มได้ 2 แสนบาทปุ๊บ เราเริ่มมีกำไร เพราะว่าพนักงานมีคนเดียว ตอนนั้นยังไม่ได้ทำเงินเดือนให้ตัวเอง เราเอาไปสต็อกของก่อน วัตถุดิบ แล้วก็ส่วนหนึ่งเราเอาต้องไปลงทุนแล้ว ลงทุนซื้อเตา เพื่อให้มันมียอดการผลิตที่เพิ่มขึ้น แล้วก็ยอดขายเพิ่มขึ้น” เราไม่มีความรู้เรื่อง “เตา” เราก็เลยไปหาว่า มีเตาที่ไหนแบบมือสองก็ได้ ลองก่อน เพราะเผื่อว่าเราซื้อผิด เราเปลี่ยนใหม่เรายังไม่เสียดาย ก็ไปเจอ “พี่คนหนึ่ง” ที่เป็นผู้มีอุปการคุณเนาะ ก็สนับสนุนเรา ซื้อเตาพี่สิพี่ให้ 5,000 บาท เป็นเตาอุตสาหกรรมแบบนี้เลย คือเขาก็เห็นเราตั้งใจมีความตั้งใจ ทำขนมออกมาแล้วมันไม่ทันจริง ๆ เอาของพี่ไปพี่คิดราคาแค่นี้ เราก็เลยเอา 5,000 บาทไปซื้อเตามา กลายเป็นว่ามีเตา 2 ถาด 1 เครื่อง กับเตา 1 ถาด 1 เครื่อง ผลิตเพิ่มขึ้นเลย
กำลังการผลิตเยอะขึ้น ลูกค้าก็เข้ามาเยอะขึ้น ก็รีวิวให้อีก! ก็เข้ามาอีกเรื่อย ๆ อย่างลูกค้า1 คนเนี่ย ตอนแรกเราก็บอก มันน่าจะเป็นกระแสแค่สักประมาณ 3 เดือนละมั้ง เราเลยไม่กล้าลงทุนเยอะ เพราะเราเคยเจ็บมาจากการเปิดร้านชาในห้างฯ เราก็เลยด้วยความมีประสบการณ์แล้ว เราก็เลยคิดเยอะหน่อย ตั้งใจมากขึ้น ระวังตัวมากขึ้น“พอมีเตาเยอะขึ้น ลูกค้ามารีวิวเยอะ มาซื้อซ้ำ เราลืมคิดว่า “ลูกค้าใหม่” มาเรื่อย ๆ แหละ แต่ “ลูกค้าเก่า” ที่เขามาซื้อซ้ำ มันก็ยังมีอยู่ ทีนี้กลายเป็นว่าลูกค้ามันเพิ่มขึ้นเป็น 2 เท่าค่ะ ในเดือนที่ 3”ยอดขายเพิ่มขึ้นทุกเดือน จาก 2 อาทิตย์แรก 7 หมื่น, 2 แสน แล้วก็มา 2.5 แสน แล้วก็ขึ้นไป 3 แสน หลังจากนั้นจุดพีก&จุดเปลี่ยนคืออยู่ที่ “ห้างฯ” โทรมาของกูร์เมต์(เดอะมอลล์&พารากอน) โทรมาชวนว่าให้ไปออกบูธงานอีเว้นต์ที่ เอ็มควอเทียร์ สนใจไปไหม? กับพารากอนพี่ให้ 2 ที่เลย“เราไม่มีหน้าร้าน เราไม่มีอุปกรณ์อะไรเลย เราเลยเอาเงินที่สะสมไว้ไม่กล้าใช้ เอามาซื้อเตาเพิ่มอีกตัวหนึ่ง เตาใหม่เพื่อออกอีเวนต์ออกบูธ เพราะว่าไม่ได้เราต้องปัง! เราเข้าห้างได้แล้ว” เราก็เลยทำบูธขึ้นมา(บูธนี้) ตอนนั้นก็ยังไม่มีความรู้เรื่องการทำบูธก็การลงทุนทำบูธก็ประมาณ 5 หมื่นบาท แต่ว่าเราก็เอ๊ยไม่เป็นไรเดี๋ยวเราเอาไว้ใช้หลายรอบ เรามีเงินทุนเราก็ทำไป ซื้อเตา ซื้ออุปกรณ์ทุกอย่าง แล้วก็ “กล่อง” ออกแบบทำใหม่ เพื่อรองรับกับลูกค้าเอ็มควอเทียร์โดยเฉพาะ
จากห้างแรกสู่งานอีเว้นต์ต่อ ๆ ไป กลายเป็น “หน้าร้าน” ตามงานมากกว่า
ช่วงวีคแรก ๆ ของหมดทุกวัน ก็มีลงคลิปไว้เหมือนกันว่าขอโทษลูกค้าที่แบบว่าของมันหมดทุกวันจริง ๆ ค่ะ เพราะว่าที่เอ็มควอเทียร์กำลังซื้อสูง คนมาซื้อที 5 กล่อง 10 กล่องค่ะต่อคน เราก็เร่งผลิต แล้วก็ลูกค้าที่เอ็มควอเทียร์น่ารักทุกคนเลย เพราะทุกคนที่มาซื้อหนึ่งเลยจะเป็นนักธุรกิจแล้วก็ที่อาศัยอยู่แถวนั้น เขาก็คือทำธุรกิจกันหมด เขาก็แนะนำว่าเธอควรจะมีถุงกระดาษ เธอควรจะแบบว่าให้พนักงานแต่งตัวแบบนี้ ทำแบบนี้ เพื่อความสะอาดมากขึ้น เราก็รับฟีดแบ็คจากลูกค้าที่ได้รับคำแนะนำมา มาทำเพิ่มเราก็มีถุงกระดาษมีชุดพนักงานแล้วก็วิธีการทำที่มันสมูทมากขึ้น ลูกค้าแนะนำเราหมดเลย
“แล้วพอเราไปที่พารากอน มีจุดเปลี่ยนอีกจุดหนึ่งก็คือมีทั้งอีเว้นต์ของงาน AumAum ค่ะโทรเข้ามาชวน เป็นอีเว้นต์ใหญ่เลย
เราเคยไปเดินงานAumAum ที่ซีคอนศรีนครินทร์แล้วปังมาก ทุกร้านขายดีหมดเลย เราก็เคยคิดว่าทำยังไงให้ได้เข้างาน AumAum วะ อะไรอย่างเงี้ย พอเขาโทรมา เราก็ไป!”ทั้ง ๆ ที่ไม่พร้อมนะ เรายังไม่พร้อมด้านกำลังการผลิต ครัวกลางอาหารมีแค่ 2 คน แล้วก็ตอนนั้นวัตถุดิบเรายังทำ อาจจะอยู่ที่ประมาณ 3 เท่าต่อวัน แต่ว่าเขาไปงาน AumAum เนี่ยมันต้องทำ 10 เท่า!
ตอนนั้นเราก็จะมีออกงาน มีเอ็มควอเทียร์ พารากอน มีงาน AumAum งาน A Fair และก็กลับมาที่ซีคอนศรีนครินทร์(ซึ่งอยู่ใกล้บ้านด้วย) “ก็ของ AumAum กับ A Fair เนี่ยถ้าเราผ่านมาแล้วบูธนึง แล้วเราทำได้แบบไม่มีติดขัดแล้วเรามีผลกำไร มันก็ไปต่อได้ เราก็ต่อยาว “คิว” ของเขาจนถึงสิ้นปีเลย เท่ากับว่าเรามีอีเว้นต์ตลอดจนถึงสิ้นปี” แต่หน้าร้านที่ออฟฟิศจะเป็นครัวกลางมากกว่า แล้วก็เอาไว้รองรับ “ลูกค้าเก่า” ด้วย ที่เขาเคยเข้าไปซื้อที่นั่น
ยอดขาย 10 เดือน 4 ล้าน! 1 ปี 2 เดือน 6 ล้าน! และการลงทุน?
ตอนแรกนี่คือก้มหน้าก้มตาขายอย่างเดียว ทำยังไงก็ได้ให้มันทัน! กับความต้องการลูกค้า ทำยังไงให้เสิร์ฟลูกค้าเร็วที่สุด เพราะว่าตอนที่ไปอีเว้นต์ใหญ่ซีคอนฯ กับงาน AumAum ยอดแบบว่าตัวออเดอร์จะเรียงเต็มเลย ปกติเราจะไม่มีขนมวางอย่างนี้(ช่วงที่มาออกงานที่ฟิวเจอร์ฯ รังสิตตรงกับช่วงวิกฤตน้ำท่วม) จะว่างเปล่าเพราะว่าขนมจะอยู่ในเตารออบอยู่ เราก็ก้มหน้าก้มตาทำเนาะแล้วก็มาดู “ยอดขาย” ตอนปิดร้านทีเดียว ว่าได้เท่าไหร่ แล้วก็เราก็จะมีชาเลนจ์“เราก็จะชอบ Challenge กับน้อง ๆ ว่า ถ้าวันนี้ยอดขายได้เท่านี้นะ พี่จะเพิ่มเงินให้(เป็นพิเศษ) คนละ 100 เป็นอินเซนทีฟ เพราะเราเคยทำงานประจำเป็นเซลล์มาก่อนค่ะ เรารู้ว่า “แรง” เนี่ยมันมาจาก incentive มันมาจากตัวกระตุ้น เราก็เลยต้องเติมให้น้องๆ”เพราะเวลาทำ เราทำทั้งวัน ไม่มีเวลาคุยกัน คนรับลูกค้าก็รับลูกค้า คนเชียร์ลูกค้าก็เชียร์ลูกค้า คนทำออเดอร์ก็ทำออเดอร์ คนบีบก็บีบอย่างเดียว เพราะฉะนั้นเหนื่อยค่ะเวลาพักก็ให้พัก 1 ชม. เต็มไปเลย
คือเราเคยบริหารคนหน้าร้านที่สยามฯ มาก่อน เราก็จะรู้ว่าอ๋อ น้องเขาต้องการแบบนี้ ๆ แต่สมัยนั้นเราใช้เป็นวิธีการ “พนักงานประจำ” เพราะว่าเราไม่อยากเปลี่ยนคนบ่อย แต่พอมาเริ่มธุรกิจใหม่ปุ๊บ มันเป็นธุรกิจเล็ก ๆ เราสามารถออกแบบธุรกิจเองได้ เพราะฉะนั้นจิ๊ปออกแบบให้เป็นน้องหน้าร้านทุกคนเป็น “พาร์ทไทม์” หมดเลย ไม่มีพนักงานประจำ พนักงานประจำมีแค่ครัวกลางแค่ 2 คน รวมกับจิ๊ป พนักงานมีแค่ 3 คนในบริษัทฯ“เราก็ต้องมาเทรนตอนเช้า เทรนว่าน้องต้องทำอย่างนี้ ๆ ถ้าเราวางระบบไว้แล้วค่ะ หน้าที่ใครหน้าที่มัน เพราะฉะนั้นน้องจะไม่งง เวลาทำงานมันจะลื่นไหลมันจะสมูทขึ้น”
ค่าใช้จ่ายการมาออกงานแบบนี้เป็นอย่างไร? ถ้าเป็นอีเว้นต์เนี่ยส่วนใหญ่จะเป็น “ค่าเช่า” แต่อย่างที่บอกคือ ทุกอย่างเราต่อรองได้ อย่าเพิ่งไปปักใจหรือเชื่อว่าค่าเช่าเท่านี้? แพง! เราลองคุยกับเขาก่อน เราลองนำเสนอก่อนว่าสินค้าของเราเป็นยังไง ถ้าของเราน่าสนใจ เขาอยากได้เรา เขาพร้อมที่จะซับพอร์ต ให้เราอยู่แล้ว“ทุกอย่างยืดหยุ่นกันได้ค่ะ อย่าไปฟิกซ์ว่าอันนี้ต้องเท่านี้เท่านั้น แล้วเรายอมแพ้ เราใจเราต้องไม่ยอมแพ้ก่อน” อย่างห้างฯ ก็แล้วแต่ห้างเหมือนกัน ถ้าเป็นร้านดัง ๆ เขาจะให้เป็น GP แต่ว่าถ้าอย่างเราเป็นร้านเล็ก ๆ แล้วก็ร้านใหม่ค่ะ เขาจะให้เป็น “ค่าเช่า” เป็นส่วนใหญ่ แต่ถ้าเป็นของเดอะมอลล์(เครือเดอะมอลล์) กูร์เมต์ค่ะเขาเปิดโอกาส เขาก็จะช่วยเหลือเป็น GP เป็นหลัก“เงินหมุนเวียนสำคัญมาก เพราะว่าถ้าอย่างนักธุรกิจหรือว่านักลงทุนใหม่ ๆ ที่กำลังเข้ามาทำธุรกิจค่ะ แนะนำว่าคุณต้องสำรองเงินลงทุนไว้อย่างน้อยล่วงหน้าเนี่ย 3-6 เดือนค่ะ”อย่างถ้าตอนช่วงแรกที่จิ๊ปได้เงินมา 2 แสนบาท ในเดือนแรก ไม่กล้าใช้อย่างอื่นเลย ลงวัตถุดิบ วัตถุดิบพอต้องคำนวณว่าจ่ายอาทิตย์ต่ออาทิตย์ เพื่อไม่ให้มันคงค้างในเดือน ต้องบริหาร “เงินหมุนเวียน” ดี ๆ แล้วก็อย่าเพิ่งใจร้อนมาให้เงินเดือนตัวเองนะ สำรองไว้ก่อน เผื่อยามฉุกเฉินค่ะ
แบ่งปันอาชีพทั้งสอนออนไลน์และมี “แฟรนไชส์” ด้วย แต่ที่สำคัญใจต้องสู้!
คุณจิ๊ป-พิมผกา พันธุ์แสง เจ้าของร้าน “Unicorn Signature” ขนมครีมพัฟฟ์โอซาก้า บอกว่า ถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้ไปชิมของต้นฉบับที่โอซาก้า ประเทศญี่ปุ่น เพราะว่าไม่มีเวลาเลย ทุกเดือนมีอีเว้นต์ทุกเดือนแล้วก็ได้พักแค่ 2 วัน/เดือนเท่านั้นเอง จะหาเวลาหาโอกาสไปเหมือนกัน สำหรับหลักคิดในการทำธุรกิจนั้นเจ้าตัวก็บอกด้วย เราคิดในแง่ดีไว้ก่อน อย่างตอนแรกที่มางาน AumAum เราก็ไม่คิดว่ามันจะปัง ค่าเช่าก็ค่อนข้างสูง(สูงสุดในอีเว้นต์ประเทศไทย) แต่เราก็มองว่า แต่เขามีดารา มีศิลปินมางาน พอมาปุ๊บเราได้ชื่อเสียงแน่นอน เรามาทุกวันมาเพื่อรอถ่ายรูปดาราแล้วก็อีเว้นต์หน้าร้านค่ะ เราคิดแค่นั้นว่าใคร เราจะมีเงินไปจ้างอั้ม-พัชราภา มายืนหน้าร้านได้ยังไง แต่ว่าค่าเช่าเท่านี้ เราให้พี่อั้มมายืนหน้าร้านได้เลยเราก็เลยโอเคไป เราคิดในแง่ดีไว้ก่อน แล้วก็สองคือเหมือนเราไปโปรโมทร้าน ให้ลูกค้าชิมถ้าขนมแบบมันยังมีพอเหลืออยู่ก็ลูกค้าชิมได้ค่ะ อยากชิมไส้ไหนเพิ่มเติมแจ้งได้ เราดูแลลูกค้า เราถามลูกค้าว่าลูกค้าแบบมีฟีดแบ็คยังไง อยากให้ปรับปรุงตรงไหนไหม? เรารับฟังลูกค้าตลอด แล้วเราก็มาพัฒนาเรื่อย ๆ
“อย่างช่วงหลัง ๆ เนี่ยมันจะมี เขาเรียกคาเฟ่หลายคาเฟ่เริ่มทำ ครีมพัฟฟ์ ทุกร้านเริ่มทำครีมพัฟฟ์เหมือน ๆ กัน(เริ่มมี?) มีตั้งแต่หลังจากที่ครีมพัฟฟ์เปิดตัวไปได้ 3 เดือน ก็มีร้านอื่นเริ่มทำแล้ว แต่ว่ามีจุดหนึ่งคือลูกค้าเขาบอกว่า มีสอนออนไลน์ไหม? ช่วงเดือนที่2 เราก็เลยยังไงดี อ่ะมีก็ได้รับปากไปอย่างงั้น ตอนนั้นอะไรที่มันได้เงินก็จะทำหมดเลย แล้วก็วันนั้นวันอาทิตย์ที่ร้านปิดวันเดียว เราเปิดจันทร์-เสาร์ค่ะ วันอาทิตย์ว่างเรามาอัดคลิปเพื่อเปิดคอร์สสอนออนไลน์ มันก็เป็นเหมือน passive ให้กับบริษัทด้วย อย่างถ้าลูกค้าสนใจปุ๊บ เราก็ส่งตารางว่าเรียนออนไลน์เนี่ยเป็นแบบนี้ ๆ คอร์สเท่านี้ เรียนใน facebook เปิดคลิปดูกี่รอบหรือว่าเปิดเมื่อไรก็ได้ ลูกค้าก็โอเค”เราก็เลยคิดว่าเออไอ้ขนมครีมพัฟฟ์เนี่ย มันจะทำรายได้อะไรให้กับเราอีกวะ อะไรอย่างเงี้ยเราแค่คิดแบบนั้น เราก็เลยรับมาทั้งหมด แล้วเหมือนเราอยากพิสูจน์ พิสูจน์ตัวขนมด้วยว่าไม่ใช่เป็นแค่กระแสแล้วตอนนี้ มันสามารถทานได้ตลอด ทานได้ทุกเมื่อ คนไม่เบื่อ แล้วยังมีอีกหลายคนที่เขายังไม่เคยทาน มันยังมีโอกาสอยู่ มันยังมีช่องทางของมันอยู่
เพียงแต่ว่าเราต้องเอา “โอกาส” ออกไป สู่มือลูกค้าให้ได้ เพราะฉะนั้นตอนนี้เราไม่มีเวลาไปออกอีเว้นต์หลายที่แล้ว เราก็เลยลองเปิด “แฟรนไชส์” เพื่อให้ลูกค้าบอกว่าโอเคนี่แฟรนไชส์ชลบุรี ดูแลโซนชลบุรี อีเว้นต์ชลบุรีไปเลย ภาคใต้ก็ดูอีเว้นต์ภาคใต้ไปเลย ภาคเหนือ ภาคตะวันออก แล้วก็กรุงเทพฯ อีก 4 ทีม (คุมโซนไปเลย) เรามีหน้าที่ผลิตวัตถุดิบส่ง แบบนี้ลูกค้าจะได้พร้อมเสิร์ฟลูกค้าได้ทุกที่“แต่ก็มีติดต่อเข้ามาว่าร้านคาเฟ่ค่ะ ว่ามีส่งขายที่คาเฟ่ไหม แต่ว่าด้วยความขนมเรามันอบสดใหม่ มันมีข้อจำกัดคือ คุณต้องกินภายใน 2 ชม. ไม่งั้นมันไม่อร่อย ขนมมันจะอ่อมถ้าเกิน 2 ชม. ปุ๊บ มันจะกลายเป็นเอแคลร์เลย(มันจะนิ่ม) ค่ะเราก็เลยบอกว่า มันจะไม่สดใหม่นะเพราะว่าทางคาเฟ่จะต้องไปอุ่นร้อนให้ลูกค้าอีกรอบนึง เพื่อที่จะเสิร์ฟ แล้วถ้าวันนั้นคาเฟ่ขายไม่หมดน่ะ จะต้องทิ้ง แล้วก็สั่งใหม่”หนึ่งมันมีข้อจำกัด สองทำยาก เพราะว่าทุกคนจะต้องมีทักษะในการบีบขนม ทักษะในการทำแป้งชูส์ ที่วัตถุดิบมันต้องอัตราส่วนต้องเป๊ะมาก ๆ เลย ถ้าพลาดอันนึง แป้งชูส์เสียทั้งหมด อันนี้คือทำให้เรายังคงอยู่มาถึง 1 ปี 3 เดือน ก็มีหลายร้านที่เรียนออนไลน์แล้วก็ไปเปิดที่ต่างจังหวัดก็มี ก็ขอความรู้ ขอปรึกษาก็มีค่ะ เราก็ให้คำปรึกษาไปหลายร้านอยู่เหมือนกัน
ทุน 5,000 เทหมดตักกับ “ครีมพัฟฟ์โอซาก้า” ไม่เคยชิมและไม่ได้ไปเรียนจากไหนแต่ให้AI แกะสูตรให้จนปัง!
สนใจอยากลองชิมขนมอร่อย ๆ สามารถติดตามร้าน “Unicorn Signature” ได้ตามงานอีเว้นต์ต่าง ๆ หรือสั่งเดลิเวอรี่ติดต่อทางร้าน FB : Unicorn Signature หรือโทร.065-397-9362
คลิก Like เพื่อมาเป็นแฟนเพจของหน้า "SMEsผู้จัดการ" รับข่าวสารในแวดวงธุรกิจเอสเอ็มอีที่สมบูรณ์แบบที่สุด